kabaret-e

Bogusława Haase
Bogusia, rudowłosa krakowianka swoją karierę artystyczną zaczęła stosunkowo pózno i na początku jakoś tak nie bardzo jej to wychodziło. Zaczęła w szkole podstawowej od jazdy figurowej na łyżwach. Jezdziła przez wiele lat i nic wielkiego nie wyjezdziła. Zniechęciło ją to do sztuki i z rozpaczy zaczeła uczyć się chemii, ale to było jeszcze gorsze. Zdeterminowana wyjechała do Wiednia i gdy urodziła córeczkę, wszystkie swe marzenia przelała na nią. Posyłała ja przez wiele lat na gimnastykę artystyczną i przeżywala każdy jej sukces. Los jednak i tym razem okazał się dla niej okrutny. Ania zamiast gimnastyki artystycznej, w której odnosiła niemałe sukcesy, zaczęła grać w piłke nożną, a pózniej w koszykówkę. Bogusia gnębiona przeciwnościami losu przypadkiem znalazła się w Kabarecie E. Przypomniało jej się, że kiedyć dawno, dawno temu zupełnie niezle radziła sobie w kólku teatralnym. Po paru próbach okazało się, że ma talent aktorski. Z łatwoscia zapamiętuje nawet najdluższe teksty i potrafi wcielić się w każda rolę. Jej przygoda z kabaretem właśnie się zaczęła i wyglada na to, ze w końcu znalazla to, czego szukała od dawna.

Z tym jednak też nie było większego problemu. W Wiedniu, o czym wszyscy dobrze wiedzą żyje i tworzy Wojtek Kucza. Wojtek, "brat łata" małych i wielkich twórców wszelkich dziedzin sztuki, jak każdy przyzwoity ksiądz rzymsko-katolicki do kabaretu chadza i żeby mieć bliżej, udostępnił jedną z sal parafialnych na próby i występy nowo powstałej trupy. Reszta dokonała się sama, korzystając z jego sławy kabaret zyskał za jednym zamachem sponsorów i publiczność. Na koniec Wojtek, by nie marnować daru bożego, jakim niewątpliwie jest talent, sam w owym kabarecie wystąpił. Kabaret rozwijał się szybko, pierwsi występowali tu: Janek Natkaniec i Witek Michałowski, Ania Gądek ze swym chłopakiem Lukasem Klima, który zajął się nagłośnieniem kolejnych przedstawień, na koniec pojawiła sie Bogusia Haase i Teresa Ligęza-Krasnowska zasilając swym talentem i urodą zahartowany już w boju zespół.		2002
2002	Teksty wierszy, anegdot i piosenek pisali sami lub korzystali z utworów napisanych dla nich przez Jadwigę Wójcik i wspomnianego już W. W. Borkowskiego. Dzięki prywatnym kontaktom pozyskano do współpracy takich autorów jak Leszek A. Moczulski, Leszek Dlugosz, Marek Grechuta, czy bracia Zielińscy.... Wszystko to stało sie między wakacjami roku 2001, a karnawałem 2004. Dzięki wytrwałej i systematycznej pracy nazbierało się trochę nowych wierszy, piosenek i tekstów.

HISTORIA POWSTANIA KABARETU "E" ORAZ KONTYNUACJA
Kabaret E powstał, bo powstać musiał. Założył go Adam Turczyński , przy pomocy paru przyjaciół. Adam bardzo lubi śpiewać. Od stwórcy otrzymał słuch, poczucie rytmu, rozum, urodę i kabaretowy głos. Nie może z nim wystąpić w operze, dlatego założył kabaret. Nie było to takie trudne, bo ci, których tu znał chcieli żeby kabaret powstał. Sprzyjało temu wszystko. Eksplozja głupoty i arogancji, zwłaszcza w polityce, sama pisze scenariusze tak zabawne, że tylko ręką sięgać, a przemiana wartości moralnych pociąga za sobą zmiany zachowań stwarzając komiczne sytuacje. Wszystko to razem wzięte sprawiło, że kabaret powstał, bo musiał. Na początku nazwał go "Emigrant" zainspirowany, z jednej strony wierszem swojego amerykańskiego kuzyna Wojtka Borkowskiego, z drugiej tym, że wszystko, co robił w Wiedniu kojarzylo mu sie z "emigracją". Z czasem okazało się, że tak naprawde to Wiedeń leży koło Krakowa i ta cała emigracja jest lekko wydumana. Potwierdzały to żywe kontakty z przyjaciółmi z "Piwnicy Pod Baranami", którzy chętnie występują tu jako goście czy takimi mistrzami estrady jak bracia A. i J. Zielińscy ze swoim zespołem "Skaldowie". Nazwa "Emigrant" nie bardzo już tu pasowała. Postanowił ją zmienić. Długo myślał, zastanawiał się, kombinował, konsultował, aż w końcu stwierdził, że lepszą nazwą byłoby tutaj wieloznaczne E...	2002